52448: Kamila Lewińska

Ur. ok. 1840. Córka Józefa[3] i Ignacji Ciemniewskiej.[4][5][6][7]
Miała starsze rodzeństwo - Władysława i Olimpię.[7]

Ojciec był lekarzem powiatowym[1][3] w Równym na Wołyniu[7], student na Uniw. Wileńskim, w 1829 wysłany do Turcji gdzie spędził 9 lat a nauczywszy się języka rosyjskiego przekładał wiele utworów - m.in. bajki Kryłowa. Pisał też wiersze satyryczne pod pseudonimem "Bocian z nad Horynia".[3] Zmarł przed 1885,[5][6]

Kamila już jako dziecko była świetnie zapowiadającą się pianistką, odkrytą i kształconą przez p. Nuderę. W Wieku 9 lat dała koncert w Równym, gdzie grała Serenadę Szuberta przełożoną przez Liszta, a także akompaniowała p. Braunowi do Fantazji z opery "Łucja z Lammermooru". Prasa pisała "To zadziwiające dziecię podaje świetne nadzieje w przyszłości; jeżeli jej zdrowie, teraz dość wątłe, pozwoli rozwinąć się jej fizycznym siłom, a okoliczności dadzą jej sposób usłyszeć znakomitych teraźniejszych artystów na fortepianie i schwycić ich metodę, to od niej śmiało spodziewać się można talentu odznaczającego się i samoistnego. Już i teraz wymierzone i wierne jej granie, znajomość muzyki, swobodne pokonanie trudności muzykalnych i - co więcej, wyrażenie głębokiego uczucia-wprowadzają w podziwienie wszystkich znających się na muzyce, którzy ją słuchali", zaś p. Braun wyraził się o niej: "To podziwiające dziecko! Ja nic słyszałem nic podobnego! Ile duszy, ile uczucia w graniu! Ona będzie genialną artystką".[9]
W 1859 w Równym, podczas serii koncertów skrzypka Apolinarego Kątskiego wykonała Uwerturę z Zampy na 4 ręce z p. Janothą, oraz Souvenir d'Espagne A. Kątskiego [2][8]

W 1862 wzięła udział w demonstracji patriotycznej w Równem. Została za to zaaresztowana i wywieziona do Żytomierza, skąd po uiszczeniu opłaty została zwolniona.[1]